Welkom

WelkomSD_banner

Welkom op mijn schrijfwebsite. Hieronder vind je een interview als kennismaking met mij en mijn gedachten over schrijven. Interessante vragen voeg ik graag toe, dus schroom vooral niet om me er eentje toe te sturen.



Wat motiveert je om zelf je werk uit te geven?

Pakweg tien jaar geleden gaf ik mijn schrijfcarrière op. Alle macht lag bij de grote uitgeverijen. Ondanks dat ik positieve reacties kreeg, wilde geen van hen met me in zee gaan. Het was een doodlopend spoor en uit publicaties in tijdschriften en af en toe een schrijfwedstrijd op mijn naam schrijven, haalde ik niet genoeg voldoening om door te blijven gaan.

Begin 2014 keerde het schrijfvirus onverwacht terug en vanaf dat moment had ik meer hoop. Tegenwoordig is zelf publiceren geen afgang meer. Social media geeft iedereen een kans om talent te delen. Met toewijding en de bereidheid om hard te werken kom je een heel eind. Voor geen van beide ben ik bang. Het is niet moeilijk om toegewijd te zijn aan iets wat zo belangrijk voor mij is als het schrijven. Ik ben erg blij dat het verhaal van mijn pennenvruchten een vervolg krijgt.

 ‘Waar komt je fantastische gevoel voor fantasy vandaan?’ wil Marielle weten.

Ik ben altijd al gezegend (en vervloekt) geweest met een overactieve fantasie. Als kind, wanneer mijn broer en ik in de auto op onze ouders moesten wachten, stelde ik me altijd veel te levendig voor hoe ze vermoord werden en aan stukjes gehakt en dat wij met z’n tweetjes in een vreemd land achterbleven. Geef zulk soort gedachten de vrije loop en je hebt al snel de basis voor een verhaal.

Wat geeft je het meeste plezier aan schrijven?

Het is enorm opwindend om beelden die in je gedachten opduiken op papier te zetten, om dingen die tellen geleden nog niet bestonden tot leven te wekken. Ik creëer ook dingen met keramiek en tal van andere technieken, maar bij schrijven ben je op niets anders aangewezen dan jezelf, je gedachten, een notitieboek en een pen (of computer). Magie in zijn puurste en meest simpele vorm.

 ‘Wat houdt je ’s nachts wakker?’ wil Lynne Ann graag weten.

Zowel dromen als nachtmerries houden mij uit mijn slaap. Bezoekjes van personages dragen daar hun steentje aan bij. Vaak roep ik ze moedwillig voor het slapengaan op in de hoop dat ik weer een inspirerende droom krijg.

De boekenserie waar ik nu aan werk (Bloedwetten), is door een droom tot leven gewekt. De droom die een verhaal werd, het verhaal dat een boek werd, het boek dat een boekenserie aan het worden is.

Waarvoor kom je elke dag uit bed?

Het windt me op dat ik dagelijks kan schrijven of creëren op andere vlakken. Ik hoef ‘alleen maar’ te gaan zitten en het te doen. Het is een zegen dat ik de vrijheid heb om een creatief leven te leiden. Daarvan ben ik me dagelijks bewust.

Wat zijn je bezigheden als je niet schrijft?

Schrijven doe ik meestal in de avond. In de morgen/voormiddag regel ik de zakelijke dingen waar eigenlijk niemand van houdt. Gedurende de middag maak ik dingen voor mijn bedrijfje Gnoom Artful Things, waarmee ik op fantasy fairs en internet handgemaakte dingen verkoop. Daarnaast probeer ik mijn leven te vullen met zo veel mogelijk avonturen, grote en kleine.

Kan je je het eerste verhaal herinneren wat je ooit schreef?

Het eerste verhaal wat ik schreef was een opdracht voor school toen ik twaalf jaar oud was. De opdracht was om een eind/vervolg te schrijven voor een boek dat met een open einde afsloot. De juf had het aan de klas voorgelezen. Helaas weet ik niet meer welk boek het was. Ik weet alleen nog dat het over twee broers ging. Ik had van het verhaal genoten en voelde voor het eerst in mijn leven schrijfkoorts. Mijn verhaal werd tot mijn stomme verbazing tot het beste van de klas verkozen. Het duurde lang voordat ik diezelfde schrijfkoorts rond mijn twintigste weer terugvond dankzij onder andere de boeken van Michael Moorcock.

Hoe ziet het schrijfproces eruit voor jou?

Het boek waar ik nu mee bezig ben (Bloedwetten) is organisch geschreven, maar nu het project uit zijn voegen dreigt te barsten en zich uitbreidt tot op z’n minst een trilogie, kom ik zo langzamerhand tot de conclusie dat ik meer schematisch te werk moet gaan. Ik maak enorm veel notities en stel mezelf voortdurend vragen over de personages en hun omgeving.

Schrijven is werk zoals iedere andere baan in de zin dat je ervoor moet gaan zitten en het doen. Om deze reden hanteer ik vaste schrijftijden. Elke avond deel ik er een paar uur voor in, de ene keer met meer succes dan de andere. Dat een deel van het schrijfproces kan worden gedaan tijdens dagdromen is een groot voordeel. Zelfs als ik hologig voor me uit zit te staren, ben ik meestal aan het schrijven, ergens diep in de krochten van mijn overvolle brein.

DeelShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestShare on LinkedIn